Meet Lisä. Lisä is een klein olifantinnetje uit Zweden. Haar mama heet Roxanne. Lisä kent haar papa niet maar dat vind ze niet zo erg.
Lisä eet heel graag kötbullar en rookt graag mee. Roxanne knuffelt graag met mij. Nu ik wat pijntjes heb, doen ze dan ook superlief tegen me.
Ik had heel veel medelijden met Lisä en haar alleenstaande mama, ze zaten daar te liggen in den IKEA als een bende zwervers aan Brussel Zuid, dus heb ik ze maar mee naar huis gepakt. En Lisä is geen lelijke hé, dus we moeten haar wel een beetje beschermen tegen (vooral lelijke) pedolifanten.

Carmen & Lisä, dikke vriendjes
Stiekem vind ik Lisä’s mama een beetje een ho’lifant. Lisä heeft gezegd dat ze al minstens 16 stiefpapa’s heeft gehad. Foei Roxanne!
is toch wel Dominique Snelders! Hier het mailtje waar dat vooral mijn vriend mee plat lag:
Can I hazzz the ticket?
Ik zen gans gaar onder den Dafalgan, dus wa kik ier ga zwamme…
Hier een geil argumentje vur u se:If I get the ticket
We can take that party to the back
seat of the car and let me bang
let me hit you in the face with that shit
YOU KNOW YOU LIKE IT BITCH![]()
(omg, dak dees gew al doe voor een ticket ^^, den dafalgan is doing its work :p)
oh kweet nog een argument:
I always wanted to do it in a DJ booth with the hottest DJs
en in de VIP
als ge et ticketje in deze richting wilt sturen, let me know eh Carmen!!!
(Subiet moetek de Patrick nog in men evil plan opneme om da ticket te bemachtige)
Eniweejz PIESSSSS!!!!
Indien Domi zich niet beter zou voelen om naar ILT te gaan, zal ik nog wel aan lotje trek doen.
Lieve mailtjes zijn nog altijd welkom :p
Pukkelpop 2009 was eentje om nooit te vergeten. Niet alleen de goden der elektronische muziek waren er, het (twitter)volk dat mee waren een delight. Pivo & titski!
En ik heb ook iets gewonnen toen, namelijk een viparrangement naar i love techno, zeer fijn enzo.
Ze gingen me contacteren en het zou allemaal geregeld worden. Er werd mij ook beloofd dat het voor 10 personen zou zijn. Of 11, ze wisten het niet zo goed en waren ook een beetje gehaast.
Na 2 maanden niets gehoord te hebben werd ik het toch wel een beetje heel beu om te wachten dus besloot ik om zelf naar het welbekende 070220200 te bellen. Daar wisten ze me te zeggen Ze wisten me daar niet veel te zeggen, ze zouden de mensen contacteren die er voor verantwoordelijk waren. Ik heel geduldig aan het wachten op een telefoontje, mailtje, rookwolk, whatever, maar er kwam niets.
Een tweede maal gebeld, “oeshe, geeft uw gegevens, we zullen ze wel contacteren”, weer mijn naam, adres, nummer en mailadres aan een onbekend iemand gegeven.
Nu woensdag werd het me iets te veel. ILT blijkt uitverkocht te zijn en ik hoorde er nog niets van. Gebeld naar mijn allerliefste vriendjes en naar het nummer gevraagd van de lijn limburg zelf.
Vandaag te horen gekregen dat mijn mailadres onjuist was doorgeven (wat! 3x ?) en ze dus mij niet konden bereiken. Gisteren hadden zij mij met een (prive)nummer proberen bellen, maar een gamende Carmen viel niet te storen.
Het fijne is nu wel dat alles bijna geregeld is, ik krijg wel maar 3 tickets. “Wablieft, ik dacht dat er mij 10 werden toegesmeten??” “Sorry, foutje van de promomensjes” Aarg.
Ik en Wardje gaan alvast, wie het derde ticket krijgt zullen we morgen wel weten. Meedoen aan de loterij kan nog altijd door een lief geil mailtje te sturen naar karmeenbeapenstaartjegmaildotcom .
Ik heb hier niet veel op te zeggen, buiten dat het een lekker nummer is. En zijn stemmetje is grappig
When Saints Go Machine – Spitting Image (Muzzle Flash Remix) [320kbps]
Love Love Love
Dagenlang zit ik met dit liedje in mijn hoofd, er zit niets anders op dan jullie ook te besmetten.
Ik wou me inschrijven voor de cursus Feest- en bruidsmake-up voor de professional maar blijkbaar waren er niet genoeg Kelly’s, Vicky’s & Fabio’s geïnteresseerd.
Op zich vond ik het niet zò erg, er zijn ergere dingen in het leven; zoals moeder natuur die langskomt of zonder saffen zitten of pijnlijke nieren of hoofdpijn of je nagel erafbijten of niet ingeschreven zijn voor de middenjury. Of een wespennest op je zolder hebben staan, oeps.
Tot ik het meisje met de vreemde taille zag, WTF.

het origineel bericht

wat ze probeert te zeggen

de reden waarom ze er staat

moraal van't verhaal
Enkele jaren terug kocht ik me elke week een nieuwe tas. Van de Sac d’Anvers, H&M of HEMA. Lekker cheap-ass dus. Probleem met die tassen is dat ze zeer snel verslijten, zeker als je er mee naar school gaat en het moet volstouwen met 10 kilo boeken.
Nu doe ik het al 1 jaar met een mooie bruin nep-leren schoudertas van de H&M, ik ga dan ook al 2 jaar niet naar school en mijn Macbook sleur ik ook niet elke dag mee. Maar die is stiekem ook helemaal gescheurd vanbinnen.
Een kwaliteitstas waar zowel mijn make-up, Macbook en al mijn andere shizzle in zou passen, would be very Borat-nice.
Tom Sebastian, tze hairartist met het mega lang haar, is als gastontwerper bij Claudio Ferrici gaan kliederen en er is iets schoons uit gekomen zenne!

De mooie bruinzwarte Tom Sebastian/Claudio Ferrici tas

de uitneembare beautybag

retrolooking
Wat staat er op de website:
Beauty stylist Tom Sebastian created a bag for fashionistas and beauty addicts. Acclaimed beauty stylist Tom Sebastian entered into a unique alliance with Claudio Ferrici, Dutch label for quality bags.
The cooperation resulted in a magnificent bag suited for modern women wishing to carry both their laptop and their lipstick with them.
I loves it!
Prijskaartje: €389. Dit is het stuk waar ik ga beginnen huilen. Dromen kan geen kwaad zeker?

Praktica LTL, 1976
Schrik niet als ik ineens met een massief toestel voor je neus sta! Ik heb dit weekend een Praktica LTL 3 gekregen van mijn vriendje.
Een week geleden begon ik weer dol enthousiast over analoge fotografie; het gewicht, de kwaliteit, de nostalgie die er rond hangt.
Toen ik zo’n dwerg van een jaar of 5 was, lag het thuis vol van die bakstenen die mijn broer had achtergelaten en mijn moeder vond het natuurlijk geweldig om elke 7 minuten een foto te trekken. Ze genoot dan vooral van de polaroids en ik vond het stiekem ook wel leuk om met die papiertjes te flapperen tot er een foto van ons Bobby en de kat of mijn joepie* en mezelf verscheen.
Zo kwam het dus dat ik begon te zagen om een analoog toestel, en wie zaagt, die wint. Mapa’s van Patrick hadden er nog eentje in de kast en Carmennetje kreeg de bijna 34-jarige jongen uit Dresden.
1 grote Big Bacon menu met mayo en een camera die het dubbele van mijn leeftijd is aub
Vermoedelijk zal ik over 2 weken mijn testrolletje ontwikkelen en dan zal ik wel wat foto’s flickr’en als ze de moeite waard zijn.
Ook ben ik op zoek naar een naam voor mijn dinootje. Ik denk dat het Alexei wordt maar ben niet zeker. Suggesties zijn altijd welkom!
* joepie: glijbaan, vandaag de dag wordt een glijbaan nog steeds joepie genoemd bij ons thuis omdat we het Spaans woord er nog steeds niet van kennen